حقّش سوگند مىدهد » . امام باقر عليه السلام فرمود : « به خدا سوگند ، او همان درماندهء ياد شده در كتاب خداست : « يا [ كيست ] آن كه درمانده را - چون وى را بخواند - اجابت مىكند و گرفتارى را بر طرف مىگرداند و شما را جانشينان اين زمين قرار مىدهد ؟ » . جبرئيل به صورت پرنده‌اى سفيد بر ناودان كعبه مىنشيند و نخستين آفريدهء خداست كه با او ( قائم ) بيعت مىكند و سپس سيصد و ده و اندى نفر با او بيعت مىكنند » . امام باقر عليه السلام فرمود : « پس هر كه به راه افتاده باشد ، در آن ساعت مىرسد و هر كس راه نيفتاده باشد ، از بسترش ناپديد مىشود و اين ، همان سخن امير مؤمنان على عليه السلام است كه فرمود : " ناپديدشدگان از بسترهايشان هستند " ، و آن ، سخن خداوند است : « به نيكىها بشتابيد . هر كجا باشيد ، خداوند ، همهء شما را [ گرد ] مىآورد » . ياران قائم ، سيصد و ده و اندى نفرند كه به خدا سوگند ، همان امّت معدوده ( كم‌شمار ) هستند كه خداوند در كتابش فرموده [ و كافران را به آن تهديد نموده ] است : « اگر عذابشان را تا آمدن كسانى كم‌شمار به تأخير اندازيم [ به ريشخند كردن مىپردازند ] » . اينان ، مانند ابرهاى پاييزى به يك ساعت در مكّه گرد هم مىآيند ، و امام عليه السلام در مكّه وقتى صبح مىشود ، مردم را به كتاب خدا و سنّت پيامبرش فرا مىخواند و شمار اندكى به او مىپيوندند . او كسى را بر شهر مكّه او ( قائم ) مىگمارد و سپس [ به سوى مدينه ] حركت مىكند ، كه به او خبر مىرسد كارگزارش را كشته‌اند . پس باز مىگردد و كشندگان را قصاص مىكند و بيش از اين نمىكند - يعنى كسى را به بند نمىكشد - و آن گاه به راه مىافتد و مردم را به كتاب خدا و سنّت پيامبرش - كه بر او و خاندانش درود باد - و ولايت على بن ابى طالب و بيزارى از دشمن او ، فرا مىخواند و كسى از دشمنانش را نام نمىبرد تا به بيداء « 1 » مىرسد . لشكر سفيانى به سوى او بيرون مىآيند و خداوند به زمين فرمان مىدهد تا آنان را از زير پايشان بگيرد و فرو ببرد و آن ، همان سخن خداوند است : « و كاش آن گاه را مىديدى كه هراسان شده و راه گريزى ندارند و از جايى نزديك ، فرو گرفته مىشوند و مىگويند : به آن ايمان آورديم ! » ،

--> ( 1 ) . بيداء ، بيابان نزديك مدينه است .